
Klik op de afbeelding voor een link naar de
video : Erica Terpstra op reis in Guatemala!
|
is een gebied
dat de afgelopen periode
door oorlogen en
natuurrampen is geteisterd.
Een gebied waar via
hulpprogramma's en projecten geprobeerd wordt
problemen op te lossen.
De burgers van Guatemala
hebben geleden onder de oorlog,
zijn arm, hechten zeer aan traditie, hebben weinig of
geen onderwijs gehad, zoeken troost in drank en in het
geloof
en schamen zich als hun kind een handicap heeft. Ze
stoppen deze kinderen het
liefst zo ver mogelijk weg.
Guatemala ligt in
Centraal-Amerika en grenst aan Mexico, Belize,
Honduras en El Salvador. Guatemala heeft een
gevarieerd landschap.
In het centrum en noordwesten
van het land vind je een hoogvlakte met berg- en
vulkaan toppen wel tot 4000 meter hoogte. De
zuidelijke kuststreek en het westen van Guatemala zijn
relatief vlak en worden intensief gebruikt voor het
verbouwen van ondermeer suikerriet.
Politiek
Guatemala is politiek gezien
geen stabiel land. In de jaren 70 van
vorige eeuw brak een bloedige burgeroorlog
uit. Het geweld leidde zelfs tot een
genocide op de Maya bevolking.
In 1986 werd te democratie hersteld, maar
het duurde nog tot 1996 tot de
burgeroorlog beëindigd werd en de vrede
langzaam terugkeerde.
Sinds de terugkeer van de
burgerregering is Guatemala door
centrum-rechtse en rechts-populistische
regeringen bestuurd.
Sinds 2008 is de president
echter de centrum linkse Alvaro Colom.
Guatemala heeft ongeveer 14 miljoen
inwoners.
De economie is
sterk afhankelijk van de export van koffie, suiker en
bananen.
De bevolking rond
het meer van Atitlan levert een bijdrage aan het
plukken van de koffie.
Men leeft er
verder van de verbouw van met name mais en tomaten en
van het opkomende toerisme.
|

Onne de Haan
“Op 8 april 2001 vertrok ik met
een rugzak en een avontuur voor ogen richting
Mexico. Uiteindelijk ben ik 7 maanden door
Centraal Amerika getrokken.
Via Guatemala, Honduras, San Salvador, Nicaragua
en Costa Rica naar Panama en weer terug naar
Guatemala. In tegenstelling tot de toeristische
en veel te drukke oorden waar ik als rijke
westerling vaak heen werd gedirigeerd, maakte
Guatemala veel indruk op me. Ik merkte na een
tijdje dat ik me daar in al die maanden het
meest thuis had gevoeld en besloot ernaar terug
te gaan.
Ik
kwam in contact met een iemand die een klein
centrum voor gehandicapte en daardoor vaak
verwaarloosde kinderen in San Juan runde.
Gehandicapte kinderen hebben het moeilijk in
Guatemala. Ouders schamen zich voor deze
kinderen, zien hen vaak als een straf van God en
stoppen ze daarom zover mogelijk weg.
Het centrum was kleinschalig van opzet. Het was
ondergebracht in een kamer van 3 bij 4 meter in
het huis, in het dorp, van de familie Mendoza.
Daarnaast maakte het centrum gebruik van de
veranda en een stuk van de tuin.De kinderen
kwamen uit het dorp zelf of uit de naaste
omgeving. Ze werden ’s morgens door hun familie
gebracht of anders door ons thuis opgehaald. In
de avonds gingen ze weer naar huis.
Ik besloot me in te zetten voor het centrum. Van
afvalmateriaal bouwde ik een trappetje zodat de
kinderen van de veranda naar de tuin konden
komen.Op de veranda konden de kinde ren
met puzzels spelen, knippen en plakken,
vingerverven en waren ze bezig met papier-maché.
Dat kwam hun motoriek ten goede. Het heeft al
met al aardig wat tijd gekost voordat ik contact
met de kinderen kreeg.
Om ook een financiële bijdrage te kunnen leveren
aan het centrum heeft Onne de Haan in 2003 de
Stichting Juan Diego opgericht . Onne: “In
eerste instantie richtte de Stichting zich dus
op de opvang van geestelijk en lichamelijk
gehandicapte kinderen in San Juan La Laguna, een
dorpje aan het meer van Atitlan. Het
kleinschalige huiskamerproject is door
bemoeienis van grote hulpverleningsorganisaties
opgepakt en verder uitgebouwd. Er is een groot
ommuurd gebouw, buiten het dorp gebouwd waar de
kinderen zijn gehuisvest.
Toen in 2005 de orkaan STAN de ook de omgeving
van het meer van Atitlan teisterde heb ik
besloten via de Stichting de getroffen bevolking
te helpen met de wederopbouw van hun huizen. De
stichting zet zich momenteel in voor de inwoners
van het dorpje Palestina met kleinschalige en
persoonlijk gerichte projecten.
|
|